"Bağışım bende mutluluk hormonları serbest bıraktı" – Friederike, kök hücre bağışını anlattı

"Nisan 2012'de Bonn Maratonu'ndaki bir DKMS standında kaydımı yaptırdım. Sekiz hafta bile sürmedi; elimde ufak bir DKMS paketi vardı ve şimdiden kök hücre donörü olma ihtimalimin söz konusu olabileceğini anlamam birkaç saniye sürdü. Bunun üzerine aile hekiminde, tipleme teyidi için kan alındı. Birkaç hafta sonra gerçekten de bir lösemi hastası için uygun donör olduğumu öğrendim ve Eylül ortasında da kendimi Köln'deki bir hastanede, kanımdaki kök hücreleri filtreleyen hücre ayırıcı cihazı izlerken buldum.

Bir hayat kurtarma fırsatını yakalamıştım. Şükür, bu fırsatı değerlendirdim.

Bugüne kadar öğrendiğim tek şey, kök hücrelerimle 57 yaşındaki bir İspanyol'un belki de hayatını kurtarmış olmam. Ve bir maratonun kesinlikle, kök hücre bağışından fazla efor gerektirdiği. Benim için bu gerçekten, maratonda olduğu gibi, bir sürü endorfinlerin salınmasına yol açabilen, harika bir deneyimdi."