"Sonsuza kadar minnetarım" – Rafael'in yaşama yeniden merhaba deyişi

„Her şey 2011 başında başladı. Önce biraz nezle oldum, kendimi güçsüz hissettim ve nefes darlığı çektim. Ufacık işlerde ter su içinde kalıyordum. Kendimi, 1000 m koşmuş gibi hissediyordum. Bana ne olduğunu anlayamıyordum.

Ardından tanı konuldu: Lösemi. Dünyam yıkıldı, beynim durdu ve anlamak istemiyordum. Psiko-onkoloji uzmanım bana, beynin bu gibi durumlarda bir nevi kendini koruma işlevini etkinleştirdiğini anlattı. Akabinde bir yıl boyunca kemoterapiler, ışınlamalar ve testler yürütüldü; ki bunlar aynı zamanda acı, huzursuzluk ve duygu karmaşası demekti. Ancak umut ve yeni arkadaşlıklar da vardı. Hastane ikinci evim olmuştu. Benimle ilgilenen o bir sürü insan ve tabii ki hayatımı kurtaran donörüm olmasıydı, bugün, hayatımın tadını yeniden çıkartabilmek için, burada olamazdım. Hayatına yeniden iyimser bakabiliyor, yeni yaşam sevinci duyuyorum.

Hayatına yeniden iyimser bakabiliyor, yeni yaşam sevinci duyuyorum.

Bana kalan, zor zamanında yanımda olan, her şeyde bana destek olan tüm insanlara en içten teşekkürlerimi sunmak. Özellikle, gerçekten harika ve profesyonel iş çıkartan ve onca insana destek olan DKMS'e teşekkür etmek istiyorum. Bir hasta olarak bu ailenin bir ferdi olmaktan mutluyum ve bu, bugün, hastalığımın ardından da geçerlidir."